Dziś chciałabym wam opowiedzieć o pewnej wspaniałej książce będącą pierwszym tomem trylogii, która zdobyła moje serce od pierwszych swoich stron. Książka Suzanne Collins „Igrzyska śmierci” – bo o niej chciałam wam dziś powiedzieć jest najlepsza książka jaką w tym roku przeczytałam i która na długo zostanie w mojej pamięci.
Akcja powieści rozgrywa się w państwie Panem, które składa się z głównego miasta – Kapitolu, oraz trzynastu dystryktów, które go otaczają. Nie wiemy dokładnie kiedy to państwo powstało, jednak z książki możemy się dowiedzieć, że znajduje się ono na ruinach dawnej Ameryki Północnej. Pierwsze strony książki przedstawiają nam przygotowania się ludności dwunastego dystryktu na uroczystości dożynkowe. Dożynki, z którymi wiąże się smutna i przerażająca historia….
Jedną z głównych bohaterek książki a zarazem narratorką jest szesnastoletnia Katniss Everdeen, która wraz z młodszą siostrą Prim i matką mieszka w najuboższym dystrykcie (nr. 12). Katniss po śmierci swojego ojca, który zginął podczas wybuchu w kopalni, stała się głową rodziny. To ona właśnie utrzymuje mamę i siostrę przy życiu, niejednokrotnie narażając swoje życie… Bohaterce, podczas zabronionych przez państwo polowań na zwierzynę, którą wyżywiała rodzinę często towarzyszył Gale – młodzieniec, który podobnie jak Katniss opiekował się swoim rodzeństwem oraz musiał wyżywić całą swoją rodzinę.
Życie naszej bohaterki, które wcale różami nie jest usłane zmienia się na jeszcze gorsze, podczas corocznych dożynek. To właśnie podczas nich władze Kapitolu zmuszają podległe sobie dystrykty do zapłaty „haraczu” jakim jest oddanie na igrzyska śmierci – jednej dziewczyny oraz jednego chłopaka, którzy dla uciechy mieszkańców Kapitolu będą ze sobą walczyć na śmierć i życie na kapitolińskiej arenie, od której powrotu już nie ma i tylko jedna osoba ma prawo je wygrać…
Trybuci (dzieci), którzy zostają wylosowani podczas dożynek – zostają zabrani swoim rodzicom i zawiezieni zostają do Kapitolu gdzie przez tydzień są przygotowywane do walki na śmierć i życie oraz uczone sztuki przetrwania. Każda z dwójki dzieci otrzymuje swojego mentora, który sie nimi zajmuje oraz całą ekipę przygotowawczą, stylistów, fryzjerów….
Wszystko to ma na celu przygotować młodych trybutów do walki na śmierć i życie. Walczyć oni będą musieli z dziećmi z innych dystryktów i będą musieli je zabić by sami mogli przetrwać. Ta okrutna rozrywka, która fundowana jest przez Kapitol swoim mieszkańcom jest tak naprawdę okrutną rzezią niewinnych dzieci, których zmusza się do zabijania – jeśli chcą przetrwać. Jak w tej okrutnej rzeczywistości odnajdą się nasi bohaterowie z dwunastego dystryktu? Które z dzieci mieszkających w tym najbiedniejszym rejonie zostanie wybranych by walczyć ze sobą i innymi trybutami? Czy uda się komuś z dwunastego dystryktu przeżyć? Nadzieja jest nikła i o tym nasi bohaterowie wiedzą. W innych rejonach tych bogatszych dzieci od małego wychowuje się na trubutów, dobrze się karmi uczy sztuki przetrwania czy choćby zabijania na 12 sposobów nożem. W tych biedniejszych rejonach dzieci są często niedożywione i nikt nie ucy ich jak polować czy zabijać, dlatego wybór na dożynkach oznacza dla nich praktycznie karę śmierci…
Książka „Igrzyska śmierci” nie jest książka dla dzieci, czy młodzieży. Jest to zdecydowanie książka wyłącznie dla osób dojrzałych rozumiejących iż zło, okrucieństwo i walka, jest często częścią historii. Powieść Suzanne Collins to opowieść o walce, sile przetrwania, o marzeniach i miłości, o zdradach i wyrafinowaniu, ale również o nadziei, pragnieniach, uczuciach tych dobrych jak i złych, jak również o wielu innych rzeczach, które mogłabym tu wymieniać bez końca, ponieważ książka ta jest bardzo dobrze skonstruowana w formie jak i treści.
Autorka w swojej książce porusza bardzo ważne tematy i sądzę, że każdy młody dojrzały człowiek powinien ją przeczytać, jak zresztą inne jej części gdyż jak wspomniałam na początku jest to pierwszy tom trylogii. Jak zakończy się historia Katniss Everdeen? Co przyniesie los naszej głównej bohaterce? Czy uda się jej zachować chociaż własny honor podczas tych Igrzysk? Jak potoczy się walka na śmierć i życie podczas tych Godowych Igrzyska Śmierci? Tego wszystkiego będziecie mogli się dowiedzieć sięgając po tę pełna niesamowitych przygód książkę, którą Wam bardzo serdecznie polecam. Książka trzyma w napięciu, jej akcja jest bardzo wartka i nie pozwala czytelnikowi się od niej oderwać. Ja osobiście kilka nowy przy niej zarwałam nie mogąc się oderwać. A książka towarzyszyła mi zarówno przy gotowaniu, sprzątaniu, a nawet podczas pójścia do sklepy, bo nie byłam w stanie się od niej oderwać 
Podsumowując, książka wydana przez wydawnictwo Media Rodzina to fantastyczna opowieść, dla dojrzałych ludzi, którą musicie przeczytać!
Zachęcam was również do odwiedzenia specjalnej strony poświęconej książce: http://www.mediarodzina.com.pl/igrzyska/
Może zainteresują Cię również:
{ 10 comments… read them below or add one }
Po takiej recenzji, aż chce się sięgnąć po książkę i osobiście poznać losy bohaterów powieść, przekonując się, co tak mocno wciągnęło Agatę.
Zdecydowanie książkę Ci polecam
) Sądzę, ze i ty przeżyjesz z nią fajne chwile i zapadnie na długo w Twoją pamięć 
Hej,
).
ja również polecam ta książkę(tak, chłopcy też potrafią czytać
Wciągnęła mnie bardziej jak Harry Potter, czy inne książki fantasy.
W tej książce super jest to, że bohaterka jest równocześnie narratorką, pozwala to zachować niepowtarzalny klimat Głodowych Igrzysk, tak, jak to Ty bys tam walczył o życie, nie ona.
To jest pierwsza książka, którą w całości sobie wyobraziłem, tak jakbym oglądał film, to było coś niesamowitego!
Polecam każdemu!!
Michał a czytałeś pozostałe jej części? Co do filmu, to już powstaje na podstawie książki
Beznadziejna. Czytając jak młodzież zabija się na arenie zrównujemy się poziomem z ludnością Kapitolu. zachowujemy się tak jak oni.
Szczerze mówiąc uważam, że nie masz racji. A „Igrzyska śmierci” to nie nie tylko książka o zabijaniu. Ale przede wszystkim o miłości, sile przyjaźni, o odwadze, determinacji i o dokonywaniu trudnych wyborów. To nie jest książka dla dzieci tylko powieść dla dojrzałych czytelników, którzy potrafią zrozumieć, że okrucieństwo jest częścią naszej historii.
Bardzo fajny wpis. Jestem zaskoczony jakością wpisów na tym blogu. Na pewno jeszcze zajrzę w przyszłości tą stronę
Właśnie skończyłam trzecią część tej trylogii:-( cóż może rzec ta smutna mina? Obawiam się, że po takiej lekturze nie będę w stanie znaleźć czegoś ciekawego do czytania!!! Do tej pory ten gatunek nie byl z mojej bajki, ale przeszłam chyba jakąś przemianę? Czekam na film, ale wiem, że to już nie będzie to samo. Po prostu mistrzostwo.
za książke wezme się za pare dni a co do filmu… oglądalam i jest boski! Wątek miłosny jest tylko dodatkiem, a nie głuwnym tematem i prawda, jest slodki ale nie przesłodzony jak w filmie „zmierzch”. Film polecam! a co do książki… sie okaże…
A i nie kierujcie sie tym zwiastunem. prawdziwe znajdziecie na you tube